Monografia przedstawia autorskie ujęcie oceny odporności ogniowej nienośnych przegród szkieletowych z okładzinami z płyt gipsowo-kartonowych. Punktem wyjścia pracy jest ograniczenie klasycznej oceny normowej, w której wynik badania sprowadza się do czasu spełnienia kryteriów E oraz I i przypisanej na tej podstawie klasy EI.
Podstawę empiryczną stanowi 258 pełnoskalowych badań odporności ogniowej przegród g-k na ruszcie stalowym. Na ich podstawie autor analizuje wpływ parametrów materiałowo-konstrukcyjnych na czas odporności ogniowej, kryteria jej utraty oraz przebieg wzrostu temperatury po stronie nienagrzewanej.
Pierwszym osiągnięciem autora pracy jest Biliniowy Model Odpowiedzi temperaturowej ΔT(t), opisujący dwa reżimy nagrzewania rozdzielone punktem przełamania, drugim natomiast Biliniowa Klasyfikacja Eliptyczna, służąca do klasyfikacji odpowiedzi temperaturowej przegród w wyodrębnionych obszarach przestrzeni parametrów tej odpowiedzi.
Zaproponowane podejście rozszerza ocenę EI o parametryczny opis dynamiki nagrzewania oraz umożliwia klasyfikację odpowiedzi temperaturowej przegród, wykraczającą poza ocenę opartą wyłącznie na czasie utraty odporności ogniowej.